Nie żałuj za przeszłością,
Nie lękaj się przyszłości,
Bądź wdzięczna za teraźniejszość.
Gdzieś pomiędzy ciszą a wybrzmiałym echem
Ofelia szaleńczym zanosi się śmiechem,
i w pulsie cichnącym,
głośniejszym niż słowa,
koi ją wolności fala purpurowa.
Uwięziona w progu pomiędzy światami,
do żywych nie wracam,
lecz karmię się snami.
Rozedrganych zmysłów niczym nie ukoję,
bo serce i dusza
rozdarte na dwoje.
OKRES DOJRZAŁY ODKRYTY NA NOWO
Architektura Muzyka Zabytki Sztuka